![]() |
D
ominikana należy do jednej z najładniejszych wysp archipelagu Wielkich Antyli. Od północy otaczają ją wody Atlantyku, od południa Morze Karaibskie. Wyspa podzielona jest pomiędzy dwa państwa. Część wschodnią zajmuje Republika Dominikany, część zachodnią Republika Haiti. Większą część powierzchni wyspy zajmują pasma górskie. Najwyższym szczytem jest Kordyliera Środkowa o wysokości 3175 m n.p.m. Obszary nizinne występujące wzdłuż wybrzeży porastają lasy równikowe, zaś obszary wyżynne zajmujące wnętrze kraju-formacje w typie sawanny. Sieć rzeczna jest na Dominikanie bardzo dobrze rozwinięta. Największymi rzekami są: Yaque del Norte i Yuna. Najpiękniejszym kurortem tej wyspy jest Punta Cana.
Wyspa Haiti została odkryta przez Krzysztofa Kolumba w 1492 roku, który nazwał ją Hispaniola. W 1697 r.
Hiszpania odstąpiła Francji zachodnią część wyspy tj. dzisiejsze Haiti, a w 1795 r. także wschodnią, która w
1804 r. stała się częścią Republiki Haiti. W 1809 r. przywrócono zależność od Hiszpanii, a w1821 r. ogłoszono
niepodległość tzw. Hiszpańskiego Haiti, które w następnych latach okupowane było przez Republikę Haiti. W
1844 r. powstało niezależne państwo Republika Dominikany. Stolicą kraju jest Santo Domingo.
Pierwotnymi mieszkańcami wyspy byli Arawakowie i Karaibowie, którzy zostali wyniszczeniu już w pierwszych
latach kolonizacji. Obecnie wśród ludności Dominikany dominują Mulaci. Znaczną grupę stanowi ludność biała,
mniej natomiast jest Murzynów. Ważnymi miastami kraju są: Santo Domingo, Santiago de los Caballeros, La
Romana i San Pedro de Macoris. Dominikana posiada historyczne, kulturowe i przyrodnicze walory turystyczne
oraz największą wśród krajów karaibskich liczbę pokoi hotelowych o wysokim standardzie.
Przydatne informacje:
Kultura i tożsamość narodowa
Kultura i tożsamość narodowa Dominikańczyków ma dziedzictwo hiszpańskie, co doskonale argumentuje jej historia. Tubylcza ludność była dziesiątkowana i asymilowana przez dziesiątki lat po przybyciu Kolumba. Wyspa została zaludniona przez hiszpańskich kolonistów i afrykańskich niewolników. Dziś hiszpański jest językiem narodowym. Jasny kolor skóry, który odzwierciedla europejskie dziedzictwo, jest poważany, podczas gdy ciemny kojarzony jest z pochodzeniem niewolniczym. Dumna, a nawet agresywna postawa obecna jest w sporcie, biznesie i polityce. W społeczeństwie panuje też kult machismo, zwłaszcza wśród mieszkańców terenów wiejskich, gdzie mężczyźni cieszą się wieloma przywilejami niedostępnymi dla kobiet. Dla Dominikańczyków najważniejsza jest rodzina. Relacje międzyludzkie są ważniejsze niż zaplanowane działania i punktualność zawodowa, a ludzie częściej spędzają czas socjalizując się niż pracując. Mieszkańcy kraju są ciepli, przyjaźni, otwarci i towarzyscy. Bardzo interesują się innymi i bez skrępowania zadają osobiste pytania. Dzieci są rzadko nieśmiałe. 'Confianze' (zaufanie) jest wielce poważaną kwestią i przybyszom z zewnątrz nie jest łatwo je zdobyć. Po części jest to spowodowane nadużyciami i nieprzestrzeganiem praw człowieka przez zwierzchników w przeszłości.
Klimat
Dominikana znajduje się w strefie klimatu podrównikowego wilgotnego.
Pora sucha trwa od stycznia do kwietnia.
Największe opady notuje się w maju i czerwcu.
Roczna suma opadów waha się w granicach od 1000 mm na południowym
- zachodzie,
do ponad 2000 mm na obszrach góskich.
Średnia roczna temperatura powietrza wynosi 23-28°C, a w górach spada do 16°C.
Temperatura na Dominikanie
Temperatura | ||||||||||||
miesiąc | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII |
temperatura w dzień (°C) | 27 | 27 | 28 | 29 | 31 | 31 | 31 | 31 | 31 | 31 | 29 | 28 |
Obecny czas na Dominikanie: 12:36
Muzyka słuchana na Dominikanie:
Gdybyś miał jakieś pytania, napisz do mnie:
Mój adres e-mail
Autor: Katarzyna Trójca